tag:blogger.com,1999:blog-51939284774387966392011-07-08T03:06:56.798-07:00Nou-en-dan se dagboek soos die mood my vat...Charl van Heyningennoreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-5193928477438796639.post-85167514336207054522009-08-26T05:47:00.000-07:002009-08-26T05:47:43.588-07:00Wat is dit met Eisteddfods en swak beoordelaars? Laas Saterdag neem ek Emma na die Helderberg Eisteddfod. Sy's ingeskryf in die Musicals-kategorie en gou is dit duidelik dis 'n talentvolle klompie wat deelneem. Emma sing daai song I Dreamed a Dream uit Les Miserables... die een wat Susan Boyle famous gemaak het. En sy sing dit baie mooi. Sien, Emma het haar pro debuut gemaak toe sy slegs 7 was en haar ondervinding in Tygerberg Kinderkoor en Voice of Angels gee haar vreeslik baie selfvertroue en performance savvy. Sy's 'n verhoogdiertjie in die ware sin van die woord.... mooi stem, stralende persoonlikheid, weet hoe om met 'n gehoor te kommunikeer... Die gehoorreaksie was toe soos ek verwag het, wonderlik. Emma had them eating from her hand. En so ook 'n hele paar van die ander deelnemers. Kinders wat goed voorbereid was, mooi gesing het, mooi vertolk het.<br /><br />En toe staan die beoordelaar op met 'n gooi van sy middeljarige kuif, serpie mooi ingetuck, 'n toonbeeld van wannabe artistieke middelmatigheid. En hy staan daar voor ons en raak absolute, loutere onsin kwyt. Die feit dat mens gate kan boor en tien-ton trokke kan parkeer in sy gebrekkige kennis van die musical genre is een ding, maar om homself keer op keer op keer te weerspreek en onbegryplike teenstrydighede op die niksvermoedende deelnemers en gehoor te laat neerdaal, is onverstaanbaar en onaanvaarbaar.<br /><br />Hy begin deur te sê wat die musicals anders maak as gewone sangitems by 'n Eisteddfod is die feit dat daar behoorlike verhoogvertolking moet wees. Halleluja, dink ek by myself. Hier's 'n ou wat ten minste weet waarvan hy praat. Net om 'n paar minute later te moet hoor hoe hy 'n deelnemer berispe omdat sy kwansuis haar song op 'n stoel sit en sing het in myns insiens 'n uitstekende vertolking. Volgens hom dink mense sy's mal omdat sy dit gedoen het. Huh?? Ek's bly ek snuif nie wat hy snuif nie.. En so gaan hy aan en aan en aan... een juweeltjie na die ander rol van sy lippe en meedoëloos ontmoedig en demoraliseer hy hoogs talentvolle kinders, skrik hulle af om weer deel te neem in die toekoms, ontneem hul van selfvertroue en goeie oordeel. Want die oom sê dan dit was nie goed nie, Ma, dis hoekom ek nie meer wil sing nie... hy sê my stem is ongefokus ('n 14 jarige kind!..) en ek moenie vir Belinda kyk wanneer ons Pie Jesu sing nie want dis nie 'n liefdesduet nie. Genade bid jou aan... het hy nog nooit gehoor van verhoogkommunikasie nie? En hulle mag nie bewegings maak nie want die musiek is kwansuis sterk genoeg. Dis MUSICALS my broe! Dis nie 'n oratorium of 'n lieder-uitvoering nie...! En jy seg dan JUIS die kids moet act wanneer hulle musicals sing... Ai tog...<br /><br />Kyk, ek is baie baie obljektief waar dit by sulke dinge kom en 'bloed is dikker as water' is, was en sal nooit my credo wees nie, maar wanneer Eisteddfod-organiseerders 'n pateet soos hierdie man toelaat om te beoordeel en in die proses talentvolle kinders knak, kook my bloed. Organiseerders MOET seker maak sulke ouens se credentials is reg. Want om 'n wannabe middeljarige tenoor te wees wie se loopbaan nooit werklik vlam gevat het nie en van wie niemand nog ooit gehoor het nie is een ding. Maar om so iemand in so 'n belangrike vertrouensposisie te plaas waar sy sotlike uitinge my kind en haar maats se artistieke toekoms kan vernietig, is 'n ander ding.... Wyk, broer, wyk...<br /><br />Ek hoop Helderberg Eisteddfod leer iets hieruit en kry in die toekoms iemand behoorlik om te beoordeel. Want so kan dit waaragtig nie aangaan nie....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5193928477438796639-8516751433620705452?l=charlvheyningen.blogspot.com' alt='' /></div>Charl van Heyningennoreply@blogger.com0